لطف الله هنرفر

167

اصفهان ( فارسى )

براى آن بنا شده است كه بتوان خيابان را از آن مكان بلند تماشا نمود و طول آن‌را تشخيص داد . دو ديوار به ارتفاع مساوى در دو سمت خيابان است و پشت اين ديوارها تا حدود نصف خيابان باغ‌هايى است كه به شاه تعلق دارد . مردم اجازه دارند داخل اين باغ‌ها شده ، گردش كنند و حتى از ميوه‌هاى بىشمار آن‌جا در مقابل اندك انسانيت و تعارفى نسبت به باغبان استفاده نمايند . در طرفين خيابان در فاصله‌هاى مساوى درهاى اين باغ‌ها ديده مىشود كه روبه‌روى يكديگر قرار گرفته و هر كدام آن‌ها عمارت كوچك زيبايى است كه فقط براى تفريح كسانى ساخته شده است كه بخواهند در آن‌جا غذايى بخورند و يا ساعتى را تفريح نمايند . شمارهء اين عمارت‌ها بىاندازه زياد و نماى آن‌ها خيلى آراسته و دلربا است و طورى با هم قرينه و جور و متناسب است كه نمىتوان تصور كرد چيزى دلپذيرتر از آن وجود داشته باشد . درخت‌هاى فراوان در هر سو ، چه در خيابان و چه داخل باغ ، در دو سمت ديوارها ديده مىشود كه رديف هم به يك اندازه در فواصل مساوى كاشته شده و چنان سبز و خرم است كه هر اندازه تصور كنيد اين نقطه با طراوت و دلگشا است . علاوه بر اين‌ها ، گوشه به گوشه در فاصله‌هاى معين ، مقابل بناهاى بسيار زيبا در وسط خيابان ، حوض‌هاى بزرگ آب با تناسب صحيح و اشكال مختلف بدون لبه ديده مىشود . آب در كف سنگفرش خيابان موج مىزند و راه نسبتا عريضى در دو طرف براى عبور پياده و سواره ساخته‌اند . نهر آب بزرگى كه در وسط خيابان جارى است ، در جويبارى كه از سنگ ساخته شده جريان دارد و به آب‌نماها مىريزد . در چندين حوض فواره‌هاى بسيار زيبايى ديده مىشود و در بعضى از آن‌ها نيز به وسيلهء احداث پاره‌اى سراشيب‌ها آبشارهايى كه در دنيا نظير آن به اين دلپسندى وجود ندارد درست